Welkom!

… op de website van Hultheim, de heem- en geschiedkundige kring van Kruishoutem. Hier vindt u heemkundige en historische updates over Kruishoutem, de Marolle, Lozer, Nokere, Wannegem en Lede. De laatste info staat bovenaan, voor de oudere verslagjes scrolt u naar beneden.

 

13.07.2018 - TREIN STOPT VOOR RENNERS

trein stopt voor tour de france

Tour de France 18 juillet 1938. 11de etappe van Montpellier naar Marseille. Laten de Belgen in 1937 nog de slagbomen voor zich neervallen in de rit naar Bordeaux, het jaar daarna is het de locomotief die moet wachten. De eerste die ‘den travers’ oversteekt, is de Franse cadet Yvan Marie, gevolgd door de Duitser Otto Weckerling. Rechts ervan met nr. 7 de Nokerse Flandrien Jules Lowie met links achter hem Gino Bartali (nr.13). Links midden achter het paaltje gele truidrager Félicien Vervaecke met François Neuville. Uiterst links Marcel Kint. De Italiaan Bartali wint de Ronde 1938, Jules Lowie wordt 7de (foto-archief Willy Lowie).

06.07.2018 - HIPPO.WAR TENTOONSTELLING TE WAREGEM

Hippowar

HIPPO = Oudgrieks voor 'paard'. WAR = Waregem en de verwijzing naar het Engelse woord voor ‘oorlog’. Sinds 11.11.2017 heeft HIPPO.WAR, het Waregemse bezoekerscentrum over de Eerste Wereldoorlog, zijn deuren geopend met een tentoonstelling, opgebouwd omheen 2 thema’s: 

  • Het paard tijdens WOI. De edele viervoeter speelde in 14-18 een gewichtige rol: bevoorrading, trekken van affuiten, soldaten te paard, … . Je vindt er uiteraard veel foto's, film- en audiofragmenten, maar ook origineel paardentuig, een volledig en authentiek skelet van een paard uit WOI, een nagebouwd paardenhospitaal...
  • De Amerikaanse soldaten in WOI. Op het einde van de oorlog bevrijdden twee Amerikaanse divisies de regio Waregem-Kruishoutem. Een stille getuige daarvan is het Flanders Field American Cemetery. In HIPPO.WAR tref je foto's, film- en geluidsfragmenten, U.S.-legeruniformen, originele items (bv. brieven) van soldaten op Flanders Field, alle informatie over deze dappere mannen, het originele sjaaltje van Charles Lindbergh …

  • Waar: 2de verdieping van het tribunegebouw op de hippodroom, Holstraat, 95, Waregem.
  • Wanneer: van woensdag t.e.m. zondag, van 14.00u. tot 18.00u. Gesloten van begin augustus tot half september.
  • Toegang: gratis !
  • Info: tel. 056/62.12.11 en http://hippowar.memorial/

 

29.06.2018 - DE SCHAT VAN KRUISEM GESTOLEN !

de schat van kruisem

Het gebeurde 90 jaar geleden: “Belangrijke diefstal te Cruyshautem! De echtgenooten Emile Lootefier - De Vrieze, wonende op Wortegemsche kasseide, hadden eene som van 9.000 fr. weggestoken in den schuurvloer, een halve meter diep en daarboven lagen aardappelen en strooi. De man, teruggekeerd uit Frankrijk waar hij was gaan werken, wilde zijn spaarpot boven halen, doch stelde met ontzetting vast dat het geld verdwenen was. De dieven waren heel behendig te werk gegaan en hadden alles zeer netjes weder op zijn plaats gezet. Door de gendarmen is een streng onderzoek ingesteld.” (De Volksstem - 28.06.1928).

 

22.06.2018 - MOORD AAN DE SLUNSE

moord slunse

140 jaar geleden werd Nokere opgeschrikt door een moord in de Lindeknokstraat aan café ‘de Slunse’. In de herberg was tussen een paar drinkebroers onenigheid ontstaan over wie wat moest betalen. De 24-jarige Eduard De Waele bekocht het met zijn leven: “Men schryft ons uit Nokere: In den nacht van zondag tot maendag is er alhier een wreede moord gepleegd. Het slachtoffer, dat vier erge messteken had bekomen, had in den avond eene woordenwisseling gehad met de gebroeders Camiel en Remy Louis, beiden daglooners in gezegde gemeente. By het verlaten eener herberg hebben zy het slachtoffer aengerand en zoo erg mishandeld, dat hy ter plaetse dood is blijven liggen. Het parket van Gent heeft zich maendag ter plaetse begeven en is tot een onderzoek overgegaen. Beide verdachten zyn aengehouden. Gisteren had de lykschouwing plaets. In eene der wonden stak een stuk van een snydende werktuig.” (Den Denderbode - 23.06.1878). De broers Camiel en Remi mochten het gaan uitleggen voor het Hof van Assisen te Gent. Camiel werd vrijgesproken, Remi verdween 3 jaar achter de tralies.

Voor een uitvoerige beschrijving van feitelijkheden en proces, zie: DHONDT Raf, Bloed aan de Slunse, jaarboek Hultheim 2013, p.150-163. Schilderij: detail uit ‘Vechtende boeren’ van Adriaen Brouwer.

 

15.06.2018 - CYRIEL BUYSSE PER AUTOMOBILE DOORHEEN CRUYSHAUTEM.

CYRIEL BUYSSE    CYRIEL BUYSSE doorheen kruishoutem

Nevelenaar Cyriel Buysse (1859-1932), één der grootste Vlaamse auteurs van weleer - denk maar aan ‘Het recht van den sterkste”, “De biezenstekker”, “Tantes”, “Het gezin van Paemel” - , wist Kruishoutem best te liggen. Als fervent automobilist kende hij het voorgeborchte van de Vlaamse Ardennen immers als zijn broekzak. Getuige hiervan volgend verslag van een autoritje op een zonnige lentedag anno 1922. Cyriel nam zelf plaats achter het stuur. Zijn chauffeur Gaston en buurjongetje Guustje mochten mee op de achterbank.

De auto zoemt verrukkelijk; en, ofschoon ik eerder langzaam rijd, toch schieten wij flink op, omdat er niets in den weg is en omdat alles zoo harmonisch en geleidelijk loopt. Er zijn zoo van die dagen waarop je, zonder je een oogenblik te haasten en zonder het bijna te merken, ontzaglijke einden aflegt. Wij komen weldra in Cruyshautem. Guustje kent dat groote dorp. Tot zoover is hij eens met zijn moeder te voet geweest. Het was een heele tocht en hij voelde zich doodmoe. Zij waren met den stoomtram teruggekeerd.

Nu komt voor Guustje het nieuwe, het onbekende. De wagen trekt met krachtig gesnor een vrij steile en lange helling op en, daarboven gekomen, ontvouwt zich een wijd en prachtig panorama aan onze oogen. “Da es hier scheun, hé, Guustje?” hoor ik Gaston tot den kleine zeggen. “Joa 't zille!” antwoordt Guustje; en zijn verwonderde oogen staren en stralen naar alle kanten. Gaston noemt hem de namen van de dorpen waar wij langs trekken, of die wij op een afstand zien. “Zie-je dien toren doar, Guustje? Da es Wannegem-Lede. En den dienen, ginter, Oycke. Nog verder het-e Nokere en ginter heul-de-gansch omheuge Wortegem en Ansegem. Moar ge'n zil gij da nie keunen ontheiwen, e-woar Guustje?”. “ 'K doe, zille!” antwoordt de kleine met besliste overtuiging.

Weer snort de wagen een flinke helling op en in de diepte verschijnt de oude, grijze, machtig-massieve toren van Oudenaarde. „Kijk, Guustjen, da es Eiwenoarde. He-je doar nog van g'heurd?” vraagt Gaston. “Joajoa, zille! Voader het er e-kier 'n peird gekocht”, antwoordt Guustje. Wij rijden door Oudenaarde. Guustje kijkt, rechts en links, met stralende verwondering. Verder uit hij zijn indrukken niet. Gaston toont hem de half stuk-geschoten kerk, maar dat interesseert hem minder: ook in zijn streek heeft hij genoeg stuk geschoten huizen en kerken gezien. Wij draaien rondom 't gansche stadje en stuiven dan den weg naar Ansegem op.

De aandachtige lezer merkt in deze korte reisreportage van Buysse twee zaken:

  • Mobiliteit was een kleine honderd jaar geleden vrijwel nog onbestaande. De tocht van Nevele naar Cruyshautem werd vier jaren na de Eerste Wereldoorlog nog steeds als een ‘heele tocht’ bevonden, zeker als men de afstand te voet moest afleggen. Guustje had een paar jaar voordien de terugtocht dan ook met de stoomtram gedaan tot in Deinze. De auto, waarvan Cyriel Buysse overigens een grote fan was, was nog vrij nieuw in het straatbeeld.
  • De Eerste Wereldoorlog had zijn wonden achtergelaten, die in 1922 nog niet waren geheeld. De kapot geschoten toren van de Oudenaardse Walburgakerk was nog niet volledig hersteld.

(‘Guustje’s autotochtje’ in ‘Groot Nederland, Letterkundig maandschrift voor den Nederlandschen stam’, 1922).