Petrus Jacobus Senesal 1793 1866België bestond nog niet. Dat maakte trouwens geen verschil uit voor Cruyshautem. Feesten kon/kan daar altijd. 190 jaar geleden, op dinsdag-marktdag 6 juli 1830 was de Sint-Eligius parochie dus in grote vreugde. Een nieuwe pastoor werd binnen gehaald. De dorpskom was versierd met twee grote triomfbogen en zes kleinere feestbogen. Langs het parcours van de feeststoet hadden de Kruishoutemnaren meer sparren neergepoot dan dat er heden ten dage tijdens de Kerstperiode worden geplaatst in gans Kruisem. 

Petrus Jacobus Senesal zou een waardig zielenherder blijken te zijn. Hij was een man van principes, wat hij reeds had getoond tijdens zijn priesteropleiding. Als seminarist wou hij niet buigen voor ene Napoleon Bonaparte en dook onder voor zijn gedwongen conscriptie in la Grande Armée. Ook in Kruishoutem zou zijn principiële karakter hem nauwelijks 5 jaar na zijn aanstelling in een conflict drijven met zijn eigen kerkraad. Chris Van der Meeren beschrijft dit op schitterende wijze in het Hultheim jaarboek 2019.

Senesal werd parochieherder van 6.738 zielen. Ter vergelijking: op 01.01.2019 had deelgemeente Kruishoutem 5.322 inwoners. Senesal zag de noodzaak in van zorg voor zovele, hoofdzakelijk armtierige mensen. Hij was de drijvende kracht achter de bouw van een grotere kerk (1856), het klooster en school van de Zusters van Franciscus van Assisi in de Brugstraat (1839) en het rustoord in de Ommegangstraat (nu: Brouwerijstraat) (1862-1864). Petrus Jacobus Senesal is dan ook terecht opgenomen in de eregalerij van Krasse Kruishoutemnaren: https://www.hultheim.be/index.php/kruishoutem/krasse-kruishoutemnaren/29-petrus-jacobus-senesal-1793-1866

 

Info bij:

  • VAN DER MEEREN Chris, Pastoor Petrus Jacobus Senesal (1793-1866). Levenslang bezorgd om het materieel en geestelijk welzijn van zijn parochianen, jaarboek Hultheim 2019, p.34-51.
  • VAN DER MEEREN Chris, De hamer van Eligius: bron van devotie, oorzaak van conflict. Tweespalt tussen pastoor Senesal en zijn kerkraad in 1835, jaarboek Hultheim 2019, p.52-62.