Wat in 1944 begon als 'Grote Prijs Jules Lowie', genoemd naar de Nokerse profcoureur, is anno 2018 uitgegroeid tot 'Danilith Nokere Koerse'. Op 27 maart aanstaande zal het trouwens exact 80 jaar geleden zijn dat Jules zijn grootste overwinning boekte: de 6de editie van Parijs-Nice (1938). De rittenwedstrijd bestond toen uit 5 etappes. Na de voorlaatste rit stond hij 3de in de klassering op een minuut van de Waal Albertin Disseaux. Op 7 km van het einde van de laatste etappe Marseille-Nice sprong Lowie te Monaco weg uit het peloton op zoek naar enkele vluchters, eindigde 3de en haalde de eindzege binnen.  

80 jaar later wordt het op woensdag 14 maart weer koppen lopen op Nokereberg. Iedere sportliefhebber herinnert zich de ondergesneeuwde editie van 5 jaar geleden.  Door overmacht gekweld, gaf een aangeslagen koersdirecteur Rony De Sloovere toen tekst en uitleg. Zie voor de beelden: http://www.hultheim.be/index.php/kruishoutemse-cinema/246-nokere-koerse-zonder-koerse-2013.

1963 Winnaar nokere koerse 1963   monument Frans De Mulder  

Een halve eeuw voordien - in 1963 - zegevierde Kruishoutemnaar Frans De Mulder op de kasseien van Nokereberg. Het was de voorlaatste grote overwinning van een carrière die achteraf te kort bleek te zijn, na nochtans enkele spraakmakende zeges, zoals: kampioenschap van België (1960), 4 etappes en eindwinnaar Ronde van Spanje (1960), kampioenschap van Vlaanderen te Koolskamp (1961), etappe in Dauphiné-Libéré (1962), tijdrit in Ronde van België (1963).

Frans overleed in 2001 aan een hartaderbreuk. Hij werd 63 jaar. In Machelen a.d. Leie, waar hij een groot deel van zijn leven woonde, werd vijftig jaar nadat hij de Vuelta had gewonnen een gedenkteken onthuld - een realisatie van zijn zoon Alain - met erbij de volgende tekst van Roland Jooris: “Vlak of omhoog. Vuelta of Vlaamse wegen. Niets hield hem tegen. Hij martelde de pedalen. Tot hij vloog” .