Welkom!

… op de website van Hultheim, de heem- en geschiedkundige kring van Kruishoutem. Hier vindt u heemkundige en historische updates over Kruishoutem, de Marolle, Lozer, Nokere, Wannegem en Lede. De laatste info staat bovenaan, voor de oudere verslagjes scrolt u naar beneden.

 

Op 7 augustus 1927 - volgende maand 95 jaar geleden - werd het klooster op de Marolle ingezegend. Een jaar voordien - op 8 augustus 1926 - had de Sint-Gabriëlkerk reeds haar deuren geopend. Twee jaar daarvoor hadden de Paters Passionisten hun oog laten vallen op de Marolle als een geschikte locatie voor bouw van kerk en klooster. Hun initiatief zou beslissend zijn voor de dynamiek van de wijk.

De religieuze site komt er met de hulp van de Marolliens. Met paard en kar trekken ze naar Deinze om er bouwmaterialen op te halen. De werkzaamheden verlopen zonder averij, maar het had ook anders gekund: “CRUYSHAUTEM - Ongeluk. Aan den opbouw van het nieuw klooster op de Marolle gebeurde een ongeluk dat erge gevolgen had kunnen hebben. Een moortelbak viel beneden en kwam terecht op den rug van den werkman Van Hauwaert. De man is er gelukkiglijk met lichte kwetsuren van af.” (De Gentenaar - 4 mei 1926).

kerk klooster Cruyshoutem Marolle

Enige maanden later wordt de kerk plechtig ingezegend. Uit het krantenverslag blijkt hoezeer de plaatselijke bevolking van in het begin meeleeft met het project. De religieuze en burgerlijke high society tekent present, met massa’s notabele ‘heeren’, die elkaar in eloquente speeches bewieroken en bedanken. Dames komen niet voor in het stuk.

“CRUYSHAUTEM - Inzegening van Sint-Gabrielskerk. Een heerlijke feestdag was het! Wie ’s morgens door de wijk ging werd overal begroet door blijde menschen, die hun huizen wegborgen achter een voorhangsel van groen en guirlandes. De Paters waren gekomen. Ze waren heel welgekomen. Ze moesten ’t zien aan de menschen, aan de huizen, aan het heele gehucht. Rondom 9 uur … paardengetrappel. Eenige flinke ruiters hadden den Z.E.H. Deken van Cruyshautem afgehaald, die de Sint-Gabriëlskerk zou inzegenen. Aan den triomfboog werd Z.E.H. Deken plechtig ontvangen door Z.E.P. Overste, vergezeld door Paters Passionisten. Na de inzegening werd de Hoogmis gecelebreerd door H.E.P. Provinciaal. De driestemmige mis van Ravanello werd uitgevoerd door de Sint-Antoniuszanggilde van Kortrijk. Na het Evangelie hield Z.E.P. Overste ene korte toespraak.

s Namiddags te 3 ½ uur was de prachtige stoet in orde en verliet hij Cruyshautem-Lulhoek. Drie rijtuigen stonden op een opene plaats. In het eene hadden plaats genomen de Z.E.P. Overste, Z.E.P. Donatus en de Z.E.H. Deken. In de andere rijtuigen de heeren gemeenteraadsleden. De Eerw. Heeren en heeren gemeenteraadsleden namen den stoet in oogenschouw. In goede orde kwam de stoet aan de kerk. Namens den gemeenteraad las de heer schepene A. Bohijn een treffende toespraak voor over de gewenschte samenwerking van geestelijke en wereldlijke overheid tot heil van ’t volk, van ’t land en van Christus’ Kerk. Ook uit naam van het feestkomiteit werden eenige woorden gezegd.

Na de uitgang van den stoet had een Plechtig lof plaats, waaronder E.P. Donatus op de eerste plaats Mgr Seghers, Bisschop van Gent en Z.E. Deken dankte om hun liefdevolle medewerking, daarna al de edelmoedige zielen die zoo milde giften deden tot het opbouwen van de heele stichting. Na ’t Lof werd de zegen gegeven met de reliquie van den H. Gabriël. Een groot half uur en meer nog duurde het. Een ontvangst had ten slotte plaats in het klooster voor de heeren gemeenteraadsleden, de heeren van het komiteit en de heeren voorzitters der maatschappijen. Deze heeren werden nogmaals bedankt door H.E.P. Provinciaal.” (De Standaard - 13 augustus 1926).

Het feest zindert na: “De nieuwe kerk. De menschen zijn nog niet uitgesproken over de grote feesten van verleden Zondag. Volgens de berekening der paters, waren er ten minste 8000 menschen op de Marolle toegestroomd. Een bewijs hoe diep het godsdienstgevoel bij ons Vlaamsche volk ingeworteld is.” (De Gentenaar - 14 augustus 1926).

Zie ook:
  • VERZELE Gaby, VERZELE Jozef en VAN CAUWENBERGHE Johan, De Passionisten en de Marolle: 78 jaar intens samenwerken, jaarboek Hultheim 2004, p.202-228.
  • VERZELE Jozef, 300 jaar Passionisten (1721) - 6 oktober: Naamfeest van de gelukzalige broeder Isidoor, Kerk & Leven, 29 september 2021, p.1-2.
  • DE BORGGRAEVE Edwin, Van Passionistenklooster over Kruiskouter naar Waegebrughe, Kruishoutemse Kronieken 2019, p.76-77.

Klompen emmer

 

Een Nokeraar die een uiltje vangt, je stoort ‘em beter niet. Dat werd exact 145 jaar geleden pijnlijk geïllustreerd door het volgende voorval: “De heer Firmin Vandebrouckere, smid te Nokere, hield deze week zijn siësta, toen één van zijn kameraden hem een poets wou bakken. Onverhoeds wakker geschrokken, greep Vandenbrouckere naar één van zijn klompen en gooide deze naar het hoofd van zijn kompaan, die wankelde en viel om niet meer op te staan. Men zegt dat de onvrijwillige dader van deze moord volkomen van slag is." (eigen vertaling uit L’Echo de Courtrai - 1 juli 1877).

Wat ons brengt bij de vraag: zou het moorddadige schoeisel na al die jaren een onderdak hebben gevonden in het nabije museum Shoes or no Shoes?

De Ronde van Frankrijk gaat volgende vrijdag 1 juli van start. 85 jaar geleden werd la Grande Boucle nog verreden door landenploegen. Nokeraar Jules Lowie was bij zijn debuut in 1935 5de geworden. Ook in 1937 was hij van de partij, maar hij zou net als alle andere Belgen Parijs niet halen.

09 07 1937 aanval Belgen tour de France

1937 is de eerste Ronde waarin koersdirecteur Henri Desgrange het versnellingsapparaat toelaat. In de Alpenrit van Briançon naar Digne (op 9 juli 1937) zetten de Belgen een aanval op tegen de Italiaanse campionissimo Gino Bartali. De Fransman Roger Lapébie speelt de ganse dag jojo, lost bij elke beklimming, keert terug bij elke afdaling. De Belgen zien in hem geen kandidaat-eindwinnaar en laten hem zelfs de etappe winnen. Een ontredderde Bartali geeft kort nadien op. Sylvère Maes 'staat in het geel'. Jules Lowie is knap 7de. In de Pyreneeënrit van Luchon naar Pau (op 19 juli 1937) over de Peyresourde, Aspin, Tourmalet en Aubisque slaan de Belgen (Jules Lowie, Sylvère Maes, Félicien Vervaecke, Eduard Vissers en Marcel Kint) weer toe. Roger Lapébie rijdt achter de feiten aan. Op de Tourmalet haalt hij echter een achterstand van maar liefst 8 minuten praktisch volledig in, o.a. dank zij het vakkundige duwwerk van talloze Fransen, waaronder sportjournalist en latere Tourdirecteur Félix Lévitan ... Lapébie krijgt een kleine tijdstraf en volgt daardoor in het klassement op (maar) 3 minuten van maillot jaune Sylvère Maes .

22 07 1937 passage Marcheprime tour de France

De sfeer is grimmig, na klachten van zowel de Belgische als de Italiaanse ploeg. De Franse pers giet olie op het vuur. In de rit van Pau naar Bordeaux (op 21 juli 1937) - de geboortestreek van Lapébie - worden de Belgische renners door het opgejutte publiek uitgejouwd, bespuugd, ten val gebracht en met peper en stenen bestookt. Als de Belgische ploeg in achtervolging op de ontsnapte Fransman in het dorp Marcheprime wordt opgehouden aan een overweg én bovendien een tijdsstraf krijgt, is de maat vol. Lapébie is die avond tot op 25 seconden genaderd van Sylvère Maes. De verongelijkte Belgen pakken de volgende dag hun valiezen. Op dat moment staan ze met maar liefst 5 renners bij de eerste 10: Sylvère Maes op 1, Eduard Vissers op 4, Albertin Dissaux op 5, onze Jules Lowie op 8 en Félicien Vervaecke op 10. In België worden ze als helden onthaald … en financieel gecompenseerd door een collecte van de krant ‘Sportwereld’. Roger Lapébie wint op 25 juli 1937 de Tour de France (foto’s Miroir des Sports 1937).

DE BORGGRAEVE Edwin, De Tours de Force van Jules Lowie, jaarboek Hultheim 2015, p. 199-233.

Op maandag 25 augustus 1980 nam Wannegem-Lede afscheid van zijn laatste burgemeester Aloïs Van Cauwenberghe. Een kleine vier jaar ervoor was de gemeente opgegaan in een fusie met Kruishoutem.

 ALOIS VAN CAUWENBERGHE 1900 1980  ALOIS VAN CAUWENBERGHE 1900 1980 GRAF

Foto links: ‘Wannegem-Lede. Dorp van stilte’. Foto rechts: Edwin De Borggraeve.

De politieke loopbaan van Aloïs begon als gemeenteraadslid in 1946. Het jaar nadien werd hij schepen. In 1953 wordt hij in de Liber Memorialis (het ‘dagboek’ van de pastoor) van de Sint-Machutusparochie ook vermeld als lid van de kerkfabriek. Van 1969 tot de fusie met Kruishoutem op 1 januari 1977 werd hij in opvolging van ridder de Ghellick d’Elseghem de laatste burgemeester van Wannegem-Lede. Aloïs was trouwens ook de enige, niet-adellijke burgemeester van de twee dorpen. Voordien was de burgemeesterssjerp er steeds het monopolie van de familie de Ghellinck d’Elseghem geweest. Onder het bewind van Aloïs moderniseerde Wannegem-Lede vooral zijn infrastructuur buiten de dorpskernen: openbare verlichting, waterleiding en verharde wegen.

Rijke lieden koesteren blijkbaar de ijdele gedachte dat de tijd trager tikt op een duur uurwerk. Opvallend in elk geval hoeveel zakenlui, popartiesten, sporters en voetbalmanagers pronken met kostbare bling bling polshorloges. Het duurste ter wereld is momenteel de Graaf Diamond Hallucination. U heeft het kleinood al voor een luttele 50 miljoen €. Geen wonder dat de eigenaars het slachtoffer worden van dievenbenden. De polsuurwerken worden gebruikt als ruil- en omkoopmiddel of om zwart geld wit te wassen.

Zaterdagnacht 19 maart 2022 kreeg Miguel Dheedene, eigenaar van meerdere exclusieve kledingwinkels en horecazaken door drie mannen te Antwerpen pepperspray in het gezicht gespoten. Ze trokken zijn Patek Philippe 5712 Nautilus uurwerk van de pols. Waarde: 180.000 €. Op vrijdag 1 april 2022 werd bouwpromotor Bart Versluys te Oostende door twee mannen beroofd van zijn Richard Mille RM 11-03 Titanium horloge ter waarde van 350.000 €. 

Richar Mille polshorloge  Edmond Van Brabandt

Links: Richard Mille: polshorloge. Rechts: Edmond Van Brabandt: Kruishoutemnaar, advocaat, provincieraadslid, volksvertegenwoordiger, drager van duur uurwerk.

En kijk ’s aan, dat was exact 120 jaar geleden niet anders. Toen was een Cruyshautemse heer van stand, advocaat, gewezen provincieraadslid en volksvertegenwoordiger Edmond Van Brabandt (1837-1905) het slachtoffer. In plaats van achteraf te zeuren in de media vertoonde hij ter plekke meteen daadkracht; hij sleurde de dader mee naar het dichtstbij gelegen politiekantoor: “M. Edm. Van B … , advocaat, te Cruyshautem, bevond zich zondag avond, op de foor der Jamarlaan (te Brussel), toen hij opeens bevond dat zijn gouden uurwerk met ketting, juweelen van 600 tot 700 fr., verdwenen waren. Een persoon duidde een jongen kerel aan als den dief. Den advokaat hield den pick-pocket aan en leverde hem aan de policie over. De schelm rukte zich, nabij het policiebureel, los en nam de vlucht; hij werd evenwel terug aangehouden. De gestolen juweelen werden op hem niet terug gevonden. De aangehoudene scheurde een abonnementboekje van den spoorweg in stukken. De policie kon het boekje terug samenstellen en er de naam ‘Jules Hotte’ op lezen. De policie denkt te doen te hebben met ene lid van een internationale dievenbende.” (Het Nieuws van den Dag - 10 juni 1902). Dat denkt de politie in 2022 ook: de dossiers Dheedene en Versluys werden bij één onderzoeksteam ondergebracht.

Over Edmond Van Brabandt, zie: DE BORGGRAEVE Edwin, Onafhankelijke geest, korte carrière, Kruishoutemse Kronieken, 2019, p. 104-105.