Welkom!

… op de website van Hultheim, de heem- en geschiedkundige kring van Kruishoutem. Hier vindt u heemkundige en historische updates over Kruishoutem, de Marolle, Lozer, Nokere, Wannegem en Lede. De laatste info staat bovenaan, voor de oudere verslagjes scrolt u naar beneden.

 

 

kersoutems erfgoed 1   kersoutems erfgoed 2

Fotograaf Carl Delacauw - tevens Hultheim-bestuurslid en echtgenoot van de achter achterkleindochter van Eugenie - heeft een oog voor intimistische plekjes en verborgen hoekjes. Zo nam hij een paar weken terug deze twee kiekjes, twee in de tijd verankerde stillevens. Weldra behoren ze voorgoed tot het verleden. Herkent u ze nog ? Een vraag voor échte Kersoudemnaren !

De volledige fotoreportage van Carl over dit Ontroerend Erfgoed verschijnt einde dit jaar in het jaarboek van Hultheim.

Obussen  Obussen aansteker

De Groote Oorlog mocht dan wel meer dan een half jaar achter de rug zijn, hij bleef in de lente van 1919 nog slachtoffers maken, zeker als jeugdige onbezonnenheid ook een rol ging spelen.

100 jaar geleden te Kruishoutem: “En nu, de Duitsche munitie doet nog altijd van haar spreken (…). Te Kruishoutem was het al niet veel beter; daar waren Duitsche obussen en kogels opeen gesmeten en er was strooi opgelegd; daartegen aan speelden er een hoop kinderen met stekskens en vuurpijlen; het strooi schoot in brand en boem boem de stukken vlogen rond. De schuur van Jules Van der Reken schoot in brand. Eene vrouw op den akker  kreeg een stuk schrapnel  in haren kop en moest naar ’t gasthuis van Audenaarde gevoerd worden. Nog andere personen werden gekwetst.” (De Werkman - 30.05.1919).

Auguste Van der Meere  Kasteel van Ayshove Auguste

Graaf Auguste Van der Meere (1797-1880) is zonder twijfel één van de grootste ijdeltuiten die Kruishoutem ooit heeft voortgebracht (zie: https://www.hultheim.be/index.php/kruishoutem/krasse-kruishoutemnaren/8-august-vander-meere-1797-1880). Nadat hij zich enkele jaren in Nederlands Guyana onledig had gehouden met de Creoolse liefde en de jacht op sanki sanki apen, gooide de werkschuwe avonturier zich in 1830 in de Belgische onafhankelijkheidsstrijd, maar viel nadien in ongenade bij Leopold I. In november 1831 werd generaal Van der Meere op 34-jarige leeftijd door de eerste koning der Belgen met pensioen gestuurd. Eerherstel kwam er niet. Auguste verbeet zijn tijd op zijn kasteel van Ayshove-Cruyshautem, schreef een boek over militaire strategieën en verbraste in 1837 zijn erfenis tijdens een jachtig jaartje Parijs.

In 1839, nu 180 jaar geleden, kreeg hij van de Koning een troostprijsje, een medaille om op de fiere, maar armtierige borst te spelden: “Brussel, 4 april. Z.M. den Koning heeft by een besluyt van den 15 der voorlaeste maend, den brigade-generael in onwerkzaemheyd van dienst, graef Van der Meere, van Cruyshautem, gemagtigd tot het draegen van het kruys van kommandeur van het spaensch ridder-orden van Isabella de Katholyke, het welk de Koningin-regente van Spaenjen hem onlangs geschonken heeft.”  (Gazette van Brugge - 5 mei 1839). Datzelfde jaar nog zag de berooide graaf zich verplicht om het kasteel van Ayshove-Cruyshautem te verkopen aan zijn zuster. In 1839-1841 raakte hij tot drie keer toe betrokken bij een samenzwering tegen koning Leopold I. Hij werd ter dood veroordeeld, later omgezet in verbanning naar Brazilië.

 

Wortegemnaar Hector Plancquaert (1863-1953) was een Vlaamse activist, schrijver, politicus, journalist en letterkundige. Hij was een aanhanger van het Daensisme, een sociaal-Vlaamsgezinde christendemocratische beweging (genoemd naar priester Adolf en drukker Pieter Daens), waaruit te Aalst de Christene Volkspartij ontstond. Hector schuwde zijn kritiek niet op de toenmalige, klassieke Katholieke Partij (zie ook de film ‘Daens’ over dit onderwerp).

Hector Plancqaert         sperrenbos

110 jaar geleden schreef Plancquaert een opiniestuk in de Daensistische krant ‘Het Recht’. Daarin zocht en vond hij een merkwaardig verband tussen sperrenbosschen, schrale gronden, armtierigheid onder de bevolking en het feit dat juist daar de Katholieke Partij haar beste resultaten haalde. Een beschuldigende vinger stak hij net niet uit, maar echte duiding kon hij dan ook weer niet geven:

“Katholicismus en Armoede - De macht der katholieken is hier (in België) groot naarmate de armere bevolking talrijker is (...). Ziehier een zeer aanzienig feit voor ’t geen de vlaamsche gewesten betreft. Als ge in de streken komt waar de sperren goed groeien en waar ge donkere zwarte bosschen ziet staan, weest zeker daar zijn weinig weelde of rijkdom en veel katholieke kiezers; de Kempen, Aerschot, de streek tusschen Wortegem, Waeregem en Ansegem, Torhout, Nazareth, Adegem-Maldegem, de streep grond tusschen Aeltre, Ruysselede, Wyngene en Oostcamp, de streek tusschen Cruyshautem, Zulte en Olsene, enz, arme grond, veel katholieken (…) We staan hier dus voor een algemeen feit. Waar de katholieken machtig zijn is er in ’t algemeen armoede, ellende, onwetendheid, minderen graad van beschaving, dan bij de protestanten of de bevolkingen die zich nog weinig gelegen laten aan godsdienst zooals in Vrankrijk en de nijverheidsstreken van Waalsch België, en onze groote steden. Zulk een algemeen feit moet algemeene redenen hebben, dat kan niet anders. H. PLANCQUAERT”. (Het Recht, Tolk der Christene Volkspartij - 16.05.1909).

omloop der slagvelden    Lois verstraeten 1908

“Nooit, bij menschen geheugen, was een koers lastiger en gruwelijker; nooit wrocht hij moorddadiger op het gemoed en de lichaamlijke gesteltenis van een rijder. Luxemburg-Brussel en Brussel-Amiens zullen geboekt staan in de geschiedenis van de sport, als zijnde de grootste inspanningen door renners verricht, op het gebied van wilssterkte, van moed en van lichaamlijk vermogen”, aldus de vermaarde reporter Karel Van Wijnendaele in ‘Sportwereld’  van 16 mei 1919.

100 jaar geleden, van 28 april tot 11 mei 1919, werd inderdaad één der meest heroîsche en terzelfdertijd helse wielerwedstrijden ooit gereden: de ‘Omloop der Slagvelden’ of Circuit des Champs de Bataille’. Ter ere van de gesneuvelde soldaten van de Eerste Wereldoorlog werd amper 5 maanden na de Wapenstilstand een koers in 7 etappes georganiseerd over een afstand van bijna 2.000 km langs kapot gebombardeerde wegen in de slagvelden van het westelijke front in Frankrijk, Luxemburg en België. De organiserende krant ‘Le petit Journal’ en de deelnemende renners werden gek verklaard.

Onder de waaghalzen op het wielpeerd bevond zich een Kruishoutemnaar. Zijn naam: Aloïs Verstraeten, kampioen van België bij de amateurs in 1908 en winnaar van de klassieker Paris-Bruxelles in 1909. Hij maakte in 1919 een weergaloze come back in het wielerpeleton en verzilverde een profcontract bij het Italiaanse superteam Bianchi-Pirelli. Over de carrière van de allereerste Kruishoutemse Flandrien verschijnt einde dit jaar een artikel in het Hultheim-jaarboek 2019.

In augustus wordt de Omloop der Slagvelden trouwens opnieuw verreden over bijna exact hetzelfde parcours als een eeuw geleden ! Zie : https://www.wielerroem.com/

 

Zie ook: