Welkom!

… op de website van Hultheim, de heem- en geschiedkundige kring van Kruishoutem. Hier vindt u heemkundige en historische updates over Kruishoutem, de Marolle, Lozer, Nokere, Wannegem en Lede. De laatste info staat bovenaan, voor de oudere verslagjes scrolt u naar beneden.

 

Kerk Marolle Saint GabrielDe kerk van de Marolle, waarvan de bouw in 1925 werd begonnen door de Paters Passionisten (zie: www.hultheim.be/index.php/kruishoutem/anno-domini/2020/637-18-09-2020-kerk-op-marolle-in-de-steigers) werd ingewijd op 8 augustus 1926. Opvallend: enkele jaren daarvoor - in 1921-1922 - had dezelfde broederorde in Haastrecht (Nederland) ook al een kerk en klooster opgetrokken en gewijd aan diezelfde Sint-Gabriël. En, nog een jaar daarvoor - in 1920 - was de Italiaan Francesco Possenti (1838-1862) als Sint-Gabriël heilig verklaard. Het paste dus in het moment om ook de kerk op de Marolle naar deze net heilig verklaarde te benoemen.

Maar er was een nog duidelijker connectie tussen de Paters Passionisten en Sint-Gabriël.

Francesco Possenti was in zijn jeugd geenszins vroom religieus ingesteld. Hij behoorde - om het zacht uit drukken - eerder tot 'het werelds georiënteerde type'. Hij ging graag op zwier, vertoefde graag op de dansvloer, zat achter de vrouwen aan en ging jagen met rijke jongelui. Hij kwam tot inkeer, toen hij TBC kreeg en zijn oudste zuster stierf aan cholera. Hij werd kloosterling bij - inderdaad - de Paters Passionisten in Morrovalle (Italië). Hij nam de naam aan van de aartsengel Gabriël en voegde er Addolorata (van Smarten) aan toe. Zijn leven werd niet gekenmerkt door grote gebeurtenissen, maar door gebed, overgave en devotie tot de H. Maria en contemplatie over haar smarten bij het lijden van haar zoon, een religieus thema dat we trouwens ook terugvinden bij de OL Vrouw van Bijstandkerk te Lozer en de bijhorende kapel en ommegang der Zeven Weeën. Francesco Possenti, alias broeder Gabriël stierf aan TBC in 1862. Hij werd zalig verklaard door Paus Pius X in 1908. Zijn heiligverklaring door Paus Benedictus XV volgde op 13 mei 1920.

De naam ‘Sint-Gabriëlkerk’ op de Marolle paste dus in de tijdsgeest - de man was 6 jaar voordien heilig verklaard - en steunde op de speciale band die de Paters Passionisten met hem koesterden. In de kerk - enig trouwens in de streek inzake bouwstijl met een rustgevend art-deco interieur - is Sint-Gabriel nog steeds te bewonderen in een prachtig glasraam. Beslist een bezoekje waard.

Zie ook:

  • VERZELE Gaby, VERZELE Jozef en VAN CAUWENBERGHE Johan, De Passionisten en de Marolle: 78 jaar intens samenleven, jaarboek Hultheim 2004, p.202-228.
  • Brochure Open Monumentendag 2008: www.hultheim.be/images/omd_pdf/OMD_2008.pdf

Een grafkelder is een begraafplaats in de ondergrond van een kasteel, een kerk, een kapel of onder een monument. Het is de ultieme bestemming voor de overledenen van vooraanstaande families.

De locatie van de grafkelder van de adellijke familie de Ghellinck d’Elseghem, de vroegere bewoners van het kasteel van Wannegem-Lede, bevindt aan de achterzijde van de Sint-Dionysiuskerk te Lede en wordt uitgelijnd door arduinen paaltjes. Tegen de apsis van de kerk staat een piëtabeeld met op de sokkel het wapenschild van het adellijke geslacht. Bij de begrafenis van een familielid werd de ondergrondse keldertrap vrijgemaakt, na de ceremonie weer met aarde dichtgegooid en werd de kelder vervolgens met struiken beplant of met gras bezaaid.

Grafkelder De Ghellinck Elsegem 1   Grafkelder De Ghellinck Elsegem 2
(foto links Edwin De Borggraeve - foto rechts Chris Vanhoutteghem - info grafkelder Roland Broekaert)

 

Maar hoe ziet de ondergrondse crypte te Lede eruit ? Welnu, zeer sober; een middengang met rechts en links nissen waarin de lijkkisten zich bevinden. De gewelven van de gang en van de nissen zijn licht gebogen uitgemetseld in rode baksteen. Wegens respect voor privacy toont Hultheim geen foto’ van individuele nissen.

Zie ook:

 

Ja hallo ! De Heem- en Geschiedkundige Kring Hultheim schrok zich toch even een hoedje bij het lezen van onderstaande krantentitel !

Zingem desnoods liever bij Oudenaarde dan bij Kruishoutem

Onze Kruisemse hartslag werd ietwat rustiger, toen bleek dat het een editie betrof van het liberale weekblad ‘Volksvrijheid’ van 8 maart 1975 - meer dan 40 jaar geleden - een kleine twee jaar voor de laatste grootschalige fusieronde. Door de fusie van 1977 kwamen Kruishoutem, Marolle, Lozer (voordien bij Huise), Wannegem-Lede (bestuurlijk reeds bij elkaar sinds 1810) en Nokere te samen. Ook Ooike en Mullem kwamen even in het Kruishoutemse vizier, maar gingen over naar respectievelijk Wortegem-Petegem en Oudenaarde.

En wat met Zingem? Een politieke deal weekte Lozer los van Huise, dat samen met Ouwegem bij Zingem kwam. Ook Zingem wou uiteraard zijn gemeentelijke horizon verbreden: “Zoals men weet, heeft burgemeester Martin De Smet met akkoord van alle raadsleden het fusievoorstel als volgt geformuleerd: de gemeente Zingem wenst een fusie aan te gaan met Huise (uitgezonderd de wijk Lozere), Ouwegem, Asper en Mullem. Hierbij wenst de gemeente graag de wijken Heuvel en Axelwalle, die behoren tot de vroegere gemeente Heurne, te zien opgenomen worden in de fusie. De naam van de nieuwe gemeente zou Zingem worden.” (Volksvrijheid - 8 maart 1975, p.1). Men dacht zelfs even eraan om ook Nederzwalm binnen te rijven. Asper en Mullem zouden uiteindelijk opgaan in respectievelijk Gavere en Oudenaarde. 

Volksvrijheid 1975 fusie

Hoe stond de Zingemse burgemeester tegenover een fusie met Kruishoutem? Citaat uit het blad ‘Volksvrijheid’ van 8 maart 1975, p.4: “Burgemeester De Smet liet opmerken dat de gemeente Zingem geen enkele binding heeft met het elf kilometer verder gelegen Kruishoutem en gaf te kennen dat Zingem dan nog liever samengaat met de stad Oudenaarde dan te worden samengevoegd met de gemeente Kruishoutem.”. Dit is duidelijke taal. In 1975. Tijd brengt raad. Geesten moeten rijpen. Dat deden ze.

44 jaar na dit krantenbericht was Kruisem een feit, een fusie met respect voor de 9 dorpskernen en met - waar mogelijk - overkoepelende activiteiten. Enkele voorbeelden: Kruisemloop, Kruisem Verlicht, de kunstenaarswandeling Davidsfonds ‘Langs Kruisemse wegen’, tweede editie PA SS, de co-concerten Harmonie Zingem en Fanfare Nokere, enz … Kortom, Kruisem zit op kruis(em)snelheid !

Zie ook:

jailhouse rock

U dacht dat onze voorouders doetjes waren? Neen dus. 120 jaar geleden mocht een Kruishoutemnaar het gaan uitzingen in de Nieuwe Wandeling: “Rechtbank van Gent – Zekere Van Simays, die op 28 april in een twist te Kruyshoutem den genaamden Vanden Eede het linkeroog had uitgeslagen, werd vrijdag verwezen tot een maand gevang en 1308 fr. 75 vergoeding te betalen aan het slachtoffer” (Het Nieuws van den dag - 14.07.1901)

 koetsaccident nokere

foto copyright HLN 30.08.2009

Neen, het gebeurde niet tijdens de Nationale Eventmeeting L’Equino in het Kasteelpark van Baron Casier te Nokere, maar niet zover daar vandaan en wel 125 jaar geleden: “Bil gebroken. Vrijdag was Vrouw August Glorieux van Waereghem naar Nokere gereden om hare familie te kermis (waarschijnlijk Waregem Koerse) uit te noodigen. In het terugkeeren begon het reeds duister te worden en den berg van Nokere neerkomende, struikelde het peerd en wilde den zijgracht inloopen. Vrouw Glorieux het gevaar ziende sprong uit het rijtuig, doch met het ongelukkig gevolg dat zij de rechterbil brak. Aanstonds liep men doctor De Ridder halen, die het gebroken lidmaat ineenzette.” (Gazette van Brugge - 15.08.1896).